Bu gün yeni bir gün. Üstesinden gelemeyeceğim şeyleri artık düşünmeme kararı aldım. Sabah inanılmaz bir şekilde garip uyandım. Feci sıcaktı, bütün camları açtım, ama sıcak bir türlü geçmiyor, içten içe gelen o garip duygu bir türlü gitmiyordu. Heralde başka bir paralele gitme zamanım gelmişti J Evin içinde ne olduğunu anlayamadığım sancılar içinde dolanıp duruyordum. Bari yatağıma gideyim diye adımımı attığımı hatırlıyorum en son. Gözümü açtığımda yerde yatıyordum. Hiçbir acı hissetmiyordum, demek ki yavaş düşmüştüm. Ama rahatlamıştım, içimdeki o belirsiz ve garip duygu geçivermişti. Sonra yatağıma geçtim, uyudum.
Demek ki böyle bir gün, fark etmeden yaşamımın sona ereceğini ayrımsadım . Öyle ne kadar baygın yatmıştım bilmiyorum. Ama orda öyle sonsuza kadar ya da en azından birileri beni bulana kadar kalabileceğimi fark ettim. Ve hayatın karşıma çıkardığı olumsuzluklar karşısında aslında bu kadar da naif olmamam gerektiğini idrak ettim. İnsanların umursamazlığına karşılık kendimi neden bu kadar üzdüğüme kızdım. Hayat devam ediyordu oysa. Eğer, ruhum bu bedenimin içine girerek bana yaşama şansı vermişse, ruhuma ve bedenime gereken değeri vermeliydim. Onlara gereken özeni göstermeli, beslenmeme, uykuma, yaşam tarzıma, her şeyime dikkat etmeliydim. Biraz oluruna bırakmalı, düşünmemeliydim. En ufak sorunda çekip giden bencillerden uzak durmaya çalışmalıydım. Her şeyden önce kendim önemliydim. Artık insanları kırmamak adına, ayıp olur mu acaba adına yaşamayı bırakmalıydım. Yanımda, çevremde artık beni mutsuz edecek insanlara yer vermemeliydim. Kendimi önemsemeliydim. Çünkü bir gün, öyle yapayalnız ölüp gitmek vardı. Bu sabah gözümü açtığımda yerde kendimi bulmam bunları düşündürdü işte bana..
Bugün yeni bir gün.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder